Een meisje vertrekt naar Frankrijk, het avontuur tegemoet, met een bang hart, maar dappere benen en vooral, vergezeld van een enthousiaste vriendin die een week lang dienst doet als steun en toeverlaat en ideale reisgezel. De eerste tranen worden geplengd bij diens laatste vertrek, maar het meisje laat het niet aan haar hart komen.
Ogen dicht en springen.
Zo gaat dat.
De dagen maken plaats voor weken, voor maanden zelfs. Een aarzelende start wordt een wervelend sociaal gebeuren. De geheimen der "amour français" worden ontsluierd en toveren een heerlijke ontdekkingstocht tevoorschijn. En vrienden. Een cliché hoog als een huis waardig: vriendschappen voor het leven. Minder talrijk dan tijdens een gemiddeld Erasmus-verblijf, maar des te intenser. Mooier ook.
Beetje bij beetje installeert een tweetaligheid zich in het hoofd. Eentje van het warrige soort, waarbij de taalgrenzen al eens opgeheven durven worden. Au revoir,'t amusement, merci beaucoup en d'amuzeleute.
Jaja, zo gaat dat.
En de maanden worden bots twee jaar. Een lief krijgt het statuut van maatje en maatjes worden gastheer en -vrouw. Een overzetbootje wordt een werkplek en een kapitein een collega.
En de lessen in de univ maken plaats voor thesislabeur in bib en kot. De rijkelijke thesispauze's (zijnde de momenten waarop het lot van je bundeltje noest geschreven en herwerkte woorden in de handen ligt van je sympathieke maar streng doch rechtvaardige begeleidster) worden aangewend om korte reisjes in te plannen. Naar Londen, europatrottende nichtjes onder elkaar, maar ook naar Mexico. Wie het niet breed heeft, kan het dankzij een andere topvriendin toch heel breed laten hangen. Of hoe een buddy recht heeft op opstijg- en daalmomenten in de cockpit, een heerlijk oneerlijke voorkeursbehandeling en een duzendsterrenhotel all-in. En een exotisch avontuur in een land om duimen en vingers van af te likken.
Zo gaat het goed, zo gaat het beter.
En dan komt het moment van de waarheid. De grote vraagstukken dienen zich aan, de beslissingen laten op zich wachten...
Hoe gaat het nu verder? Hoe ging het dan ook alweer?
Het meisje werd een jonge vrouw. Met een diploma extra op zak. En een ervaring in het achter- (of eerder in het voor-) hoofd die in de geschiedenisboeken zou moeten worden opgenomen wegens ongehoord succes voor de persoonlijke ontwikkeling. De wereld ligt voor haar open. Zo ongeveer.
En toch. Het duel tussen twee werelden wordt heviger. Een warm en leuk thuisfront in een grijs en koud land versus een beperkter sociaal leven in het mooiste land van Europa (Frans chauvinisme blijkt overdraagbaar). Of wie weet nog ergens anders. Zeker- versus onzekerheid.
Een nietige stap voor de mensheid, een grootse uitdaging voor een twijfelaar.
Het hart wordt weer iets banger, maar er zijn nog steeds de benen. En het hoofd. Dat hoofd vol nieuwe ideeën en ervaringen en (ingebeelde) maturiteit.
Dus ogen toe en springen. Naar 't volgende begin.
Gros bisous, Lies.
En een dikke merci en hoopopgetilde chapeau aan U, trouwe en vooral dappere lezer. A la prochaine!
En ter aller afsluiting nog een fotocompilatieken:
Waar ge ook terecht komt, 't gaat daar vree wijs zijn. En ik kom sowieso af. Weet wel.
BeantwoordenVerwijderen