Comme si de rien n'était.

Maandverslagen, dat worden het. Ik slaag er duidelijk niet meer in om jullie vaker dan éénmaal per maand op de hoogte houden van mijn Avignonese wedervaren (toen ik op Google opzocht of dit woord eigenlijk wel bestond (mijn Nederlands is niet altijd meer wat het geweest is), stond er op één van de gevonden site's: "[...] omdat wedervaren juist een erg fraai woord is". De nagel op de kop, me dunkt).

Maar uiteindelijk is dat voldoende, vind ik, één keer per maand, dat drijft de spanning op en zorgt ervoor dat ik niet al te vaak in herhaling val. Dit blogverslag wordt er trouwens een speciaaltje, want speciaal voor NEEF SIMON probeer ik hier een filmpje te posten en wie weet zelfs enkele foto's tentoon te spreiden. Kwestie van het interactief en estetisch gehalte van mijn verslagen een beetje op te krikken (en neef Simon ook zijn maandelijks verzetje te verschaffen).

Traditiegetrouw (als je na 2 titels al van een traditie kan spreken), eerst een woordje uitleg over de titel. Alweer een zinnetje, opgescharreld uit een boek (hetzelfde als vorige keer trouwens, u ziet, ik doe me graag intellectueel voor, maar uiteindelijk is dat duidelijk ook maar wat interessantdoenerij), dat ik maar passief ken, dat me opviel, dat ik een topzinnetje vind en dat dus een plaatsje in mijn voc.lijstje verdiende (hoe weinig spannend kan een mensenleven zijn;)) en als klap op de vuurpijl gepromoveerd werd tot titel voor het blogverslag van maart. Vrij vertaald wordt "comme si de rien n'était" iets als "alsof er niets aan de hand was". Wat de uitdrukking extra 'interessant' maakt, is dat het tevens de titel is van één of andere chanson van ons aller Carla Bruni, épouse van ooit alombemind, tegenwoordig vooral alombelaagd president der Fransozen, Nicolas Sarkozy. En het wil nu net dat deze laatste de recentste journaalverslagen kleurt, oa. met zijn toespraak over de militaire interventie in Lybië. Of hoe een simpele blogtitel nog een actueel tintje krijgt.

Voila, dat gezegd zijnde, ga ik over tot de orde van de dag: een kleine update mijner leven van de voorbije maand.

Begin deze maand kreeg ik het heuglijke bezoek van zij die me al het langste vergezellen in vriendinnenland, zijnde vanaf de kleuters (of voor één van hen, vanaf de welpjes;)): Ellen, Lien en Sofie! Het was een uiterst aangenaam weerzien, waar het weer nog een schepje bovenop deed: elke dag een staalblauwe hemel en een stralende zon. Bovendien liepen de temperaturen in de zon al wel eens iets hoger op, wat tot de onontbeerlijke zonsessie's leidde, boek al dan niet in de hand. Een heel ontspannende vijfdaagse dus, die heel veel deugd deed: merci les filles! Deze keer geen uitgebreid verslag, maar een fotosessietje ter illustratie van deze fijne bezoekweek.

...

...

Eerste ijsje van het seizoen en dan nog in bloemvorm, je beleeft het allemaal in... Avignon!

Chillsessie numero ontelbaar

Taartjes verzetten bij Ginette et Marcel

idem

Sociaal geëngageerd etentje in Fenouil à vapeur

Kamelen spotten!

Lien in de appel-of perenbloesems!

Maar alvorens deze drie meiden Avignon binnenwoeien (kwestie van vooral niet chronologisch te werk te gaan), deed ik nog een heerlijke uitstap met Boris en één van diens beste vrienden, Pierre Alain. Een zaterdagochtend eind februari trokken we per auto naar de Mont Ventoux, waar we iets onder de top (de top zelf was afgesloten wegens te mistig en te guur weer) een sneeuwwandeling maakten, helemaal ingepakt, helemaal in winterstemming. Na dit deugddoend toertje besloten we onze picknick te nuttigen in zonniger oorden en reden we naar de Dentelles, een rotsketen iets naast de Mont Ventoux, die Dentelles (= kant) genoemd wordt omwille van zijn zeer grillige, scherpe vormen. We namen één van de verlaten landweggetjes richting rotsen, parkeerden op een plekje dat ons ideaal leek en vleiden ons neer tegen één van de heuvelflanken, beschut van de wind en heerlijk in de zon, het kon niet lente-achtiger! De worst, kaas en baguetten smaakten beter dan ooit, geen kat in de buurt, terrassen vol wijngaarden voor ons, de Dentelles ernaast, had god bestaan, hij leefde wel degelijk in Frankrijk. Na de picknick trokken we via een omweg door het Provençaalse landschap huiswaarts. Nogmaals de zon op het gezicht, een stemmig deuntje in de cd-speler, heel fijn gezelschap en een landschap als in een film... Er zijn zo van die momenten dat een mens intens gelukkig is:). Het klinkt zeer melig en gedramatiseerd, maar ik vind het een waar privilege om dit allemaal te kunnen beleven.

Picknick à la française (versgeplukte tijm included)

Leven als God in Frankrijk: Pierre Alain en Boris

Aaaah la douce France...

Ondertussen (na het bezoek dan weer) ook weer enkele zeer fijne "soirées" achter de rug, waaronder een gratis wijnproeverij in Delirium Tzigane, nog maar eens een diner bij Boris, met daarna een zeer marginaal edoch heel plezant feestje in één of andere 'boîte' hier in Avignon... Deze keer had Boris Boeuf Carotte gemaakt, de Creoolse tegenhanger van stoofvlees (je zou zo beginnen denken dat we gesponsord worden door een slager... Edoch niets is minder waar) en ik had als dessert dé traditionele koekjestaart gemaakt en die viel zeeeer in de smaak (de boeuf carotte ook overigens)!! U ziet, zelfs hét familierecept der familierecepten overschrijdt de grenzen der belgenland en verovert buitenlandse smaakpapillen!

Zo dit was het alweer. Ik probeer hier dus nog een filmpje en een foto of twee te posten van het uitje naar de Dentelles (heb er welgeteld 3 getrokken denk ik) en dan zeg ik u au revoir, goodbye, auf wiedersehen. Wij lezen elkaar bij leven en welzijn... over een maand! Na het bezoek der ouders, ongetwijfeld stof tot een blogverslag!

O ja, nog enkele wensjes, te lezen op de voorafgaande data:

22/03/2011:

Liefste Kat der Katten: JOYEUX ANNIVERSAIRE, ma chère!! Met de groeten van de Enohr! En van mister cutiepie;) (echt trouwens!)!

23/03/2011:

Liefste Mutti: également JOYEUX ANNIVERSAIRE, ma mère:)!! De gros bisous et à bientôt!

24/03/2011:

Liefste Tanteken Lulu: également encore JOYEUX ANNIVERSAIRE, ma flère (dichterlijke vrijheid geldt ook op een blog!)! Bisous et profites-en!

Ik drink hier in Avignon ongetwijfeld een glaasje op jullie gezondheid. A la vôtre!

Je vous embrasse,

Lies.

Ziehier het entertainend-educatief filmpje voor Neef Simon (Simon, je kan maken dat je kan jongleren met drie appelsienen de eerstvolgende keer dat ik je zie;)). Kleine opmerking ter optimalisatie der bekijking: draai uw computerscherm indien mogelijk een kwartslag naar rechts...