Over dansen en Fransen

Waterscooteren voor de brug, showken stelen (voor alle duidelijkheid: niet door mij).

Sous le pont d'Avignon, on y fait la manif.

Sfeerbeeldje... Du vin rouge, du pain, du fromage, une petite bougie, un hebdo et le journal, que demander de plus...

Liefste luitjes,

Alweer een week verder en bovendien een nieuwe maand ingedoken, nodig tijd voor een nieuw overzichtje, me dunkt.

Om toch iets of wat het overzicht te behouden, zal ik alweer chronologisch te werk gaan, waarbij ik mezelf zal proberen verplichten om het bondig te houden, beloofd (let wel op het woord 'proberen').

Maandag had ik de hele voormiddag les. Deze keer had ik mijn vertaling kunnen voorbereiden en ik moet zeggen, het had slechter gekund. Af en toe kwam ik zelfs voorzichtig eens met een alternatieve formulering aandraven die soms op een goedkeurende bevestiging onthaald werd. Soms, want ik sla er ook wel nog vaak naast, laat dat duidelijk zijn.

Niet zelden lijkt het alsof ik alle Franse grammatica die ik in mijn leven al te verwerken heb gekregen (en geloof mij, dat is ondertussen toch al een serieus pakketje) ergens serieus ver weg in mijn hoofd opgeslagen heb (als ik ze al heb opgeslagen). Dus ik hoop dat ik mijn notities nooit kwijtgeraak en indien wel, dat niemand ze dan ooit leest, want ze staan echt bol van de enorme flaters van taalfouten. Maar bon, ik voel wel dat die maand Avignon tot nu toe al een positieve invloed heeft gehad op mijn Franse taalgevoel. Op dit moment (laat ons hopen dat het voorlopig is), heb ik tijdens het Frans spreken, serieus het gevoel dat ik de klok heb horen luiden, maar de klepel nog niet altijd weet hangen. Ik gebruik al eens een idiomatisch woordje hier en daar, maar terzelverdertijd durf ik de bal dus grammaticaal er nogal eens grandioos naast slaan. Bon, deze taalkundige uiteenzetting even terzijde, maar ik vond ze toch eens het vermelden waard, uiteindelijk was die taalkennisopkrikking toch de hele drijfveer van dit avontuur (en dat blijft ze ook:-)).

(Bon, ik zie hier al dat het weer uit de hand aan het lopen is, waarvoor mijn welgemeende excuses.) Voor de rest ben ik maandag nog wat gaan lezen en dutten in het park, alwaar ik door een mij geheel onbekend Frans peetje aangesproken werd. Hij gaf me een kaartje met daarop een gedroogd bloemblaadje gekleefd en eronder één of andere spreuk die ik voorlopig nog niet heb opgezocht en dus voor de moment ook niet volledig versta. Bleek dat monsieur een hele verzameling kaartjes met gedroogde bloemen in een miniboekje op zak had. Hij vroeg of ik geïnteresseerd was in gedroogde bloemen en mijn affirmatief geknik (het was me een iets te aandoenlijke situatie om droogweg non merci te antwoorden) nam hij aan als een uitnodiging om me zijn verzamelingske te showen en de bloemen met naam en toenaam te beschrijven, evenals de vindplaats. Bon, ik was natuurlijk gecharmeerd, ook al kon dat heerschap mijn grootvader zijn. Hij was een Fransoos en dat is wat Fransozen in mijn verbeelding altijd al deden: charmant wezen met een pakketje bloemen op zak. Een leuke bevestiging van een fijn cliché in mijn hoofd.

Dinsdag en woensdag had ik geen les. Die dagen vulde ik zoals gewoonlijk met lezen (deze keer was het geen Larsson meer die me kon vermaken, maar een Octavio Paz. Al was vermaken hier niet echt aan de orde, gezien het om een Spaans essay over het Mexico-gevoel onder de Mexicanen gaat, en het dus enige intellectuele inspanning vergt) en genieten van de zon. En met alweer geregel hier en daar, want mijn bankkaart was toegekomen, waardoor ik eindelijk internet en een Frans gsm-nummer kon aanschaffen! Ik gebruik dus momenteel zo'n internetstick, waarmee je overal in Frankrijk op het internet kan en het werkt naar behoren, behalve één eerder kakkig minpunt: skype blijkt zijn petje te boven te gaan... Chatten via skype gaat nog net, maar met bellen heeft hij het zeer moeilijk, laat staan dat een videogesprek mogelijk is...

Maar goed, dinsdagavond is ook dansavond, één van mijn leukste activiteiten hier. Ik heb me dus ingeschreven voor de cursus Afrikaanse dans, maar ik kan ook alle andere danslessen meevolgen. Ik vond de sfeer deze keer wel ietsje minder dan de eerste les. Komt het nu doordat de les vroeger op de avond viel en dat een ander gevoel gaf (zo meer een activiteit die tussen de soep en de patatten even moet afgehandeld worden) of doordat er een heleboel andere mensen waren die me ietwat minder lagen (of die gewoon iets minder aan mijn hoge eisen voldeden:-)), ik weet het niet.

Woensdag dus weer een dag vol vanhotnaarhergeren (o ja en een rondje kuisen) en daarna de dag afgesloten met een deugddoend rondje jogging en de meloklassieker van formaat Notting Hill (aan Katlijn Imschootio: zooooooveel beter dan My best friend's;)). Ik hou hier wel vaker een filmavondje voor mezelf (en nee, het is niet al melodrama wat de klok slaat), bij gebrek aan televisie en Gossip-afleveringen (Anskie, het tweede seizoen staat er maar half op?!), als afwisseling van de leesstonden en vooral ter ontspanning en 'hoofduitzetting', want geloof het of niet, ondanks het feit dat (het lijkt dat) ik hier niet veel uitsteek, ben ik elke avond afgepeigerd. Constant denken en spreken in een andere taal is best vermoeiend, evenals 'het huishouden beredderen' (kuisen, wassen, boodschappen doen, koken, en dus tot voor kort ook dingen als internet en bankzaken regelen, afspreken met kotbazin, enzovoortenzoverder, allemaal hoogst oninteressante bezigheden, maar ze moeten ook gebeuren). En nu lachen de oudertjes waarschijnlijk in hun vuistje... Welaan dan: respect:-)!

Donderdagvoormiddag weer les en voor de rest weet ik even niet meer wat ik overdag gedaan heb (ook stiekem een beetje om het wat vooruit te doen gaan). 's Avonds was het echter weer dansles en deze keer was het echt een toppertje van jewelste. De lessen waren dus weer later op de avond, wat ik op één of andere bizarre manier leuker vind en bovendien was er weer ander nieuw volk (van de mensen van dinsdag was er ver niemand). Deze keer werd de les ook iets persoonlijker doordat de lesgever onze namen eens wou proberen onthouden en er af en toe vrij grappige situatie's ontstonden (soms moet ik echt mijn best doen om mijn lach in te houden om die danslessen iets of wat serieus te nemen, de oefeningen zijn soms vrij hilarisch) en er dus een losse ontspannen sociale sfeer hing. Ik stapte naar huis met twee meiden die ik er nog nooit gezien had, Louise en Charlotte, en waarvan ik hoop dat ik ze er nog terugzie, want zij waren echt leuk (alweer aan Kat: ze volgen de master Médiations de la culture et du patrimoine!) .

Vrijdag had ik weer les met de grotere groep en dus ook met Odette. Toen we het tijdens Dispositifs scéniques hadden over het goedbewaarde Romeinse theater in Orange, bleek dat noch Odette, noch ik dat al bezocht hadden, doch dat wel allebei van plan waren en Odette stelde voor om volgende week donderdag samen te gaan. Ik ging uiteraard graag op de uitnodiging in! Bovendien hebben we het ondertussen zo gearrangeerd dat zij me donderdag met de auto meeneemt vanop de univ (ze woont in een dorp op een uur van Avignon en komt dus altijd met de auto), we samen naar Orange gaan, ik dan bij haar blijf slapen en we dan vrijdag samen met de auto terug naar de les gaan. Ik ben dus al eens vree benieuwd wat dat gaat geven. Ik kijk er alleszins enorm naar uit, niet enkel om het sociale gebeuren, maar ook om nog eens buiten Avignon een kijkje te kunnen nemen. Na de lessen gingen we nog even de stad in en daarna had ik een afspraak met ons Arlette om nog wat dingen te regelen. Voor de gelegenheid had ze haar deze keer op een andere plaats foutgeparkeerd (vorige keer had ze een boete en was ze zeer verontwaardigd (ze had toch een kaart!), terwijl ze konteverkeerd in een voetgangerszone stond), dus het moest weer allemaal snelsnelchaoschaos gaan, maar ik ben dan toch een extra donsdeken en wat verdeeldozen rijker (en een maand huur armer).

En toen was het alweer weekend en leefde ik nog steeds lang en gelukkig. Ondertussen ook plots een heel aanbod bezoekers bijgekregen, waardoor ik de komende maanden goed zal weten wat te doen! De tijd gaat snel als g'u amuseert, zeggen ze, wel, ik moet het gaan geloven.

Heel veel liefs en mijn excuses als ik niet direct op jullie mails heb geantwoord, maar ik heb een lichte achterstand in te halen. Maar uiteraard probeer ik die zo snel mogelijk weg te werken:-).

Bisous,

Lies.

PS. Ok, ik kan het niet laten er nog een langer einde aan te breien, maar er zijn enkele dingen die me hier opvallen:

- Absynthe minded wordt hier zowat grijsgedraaid, alsook Das Pop (doch in mindere mate)

- de populariteit van Sarko laat het danig afweten... Gisteren was er een manif' tegen de nieuwe pensioenshervormingen (of iets in die trand) net buiten de muren en ik moet zeggen: er was zo zot veel volk en ambiance, dat ik waarlijk goesting kreeg om mee te beginnen doen. Al zou dit uiteraard zeer belachelijk overkomen, gezien ik noch werk, noch Française ben, noch enig belang heb bij die manif's.

- Fransen hebben de neiging ALLES af te korten. Manif, Sarko, ado, philo, sympa, hebdo, Fac, asso, en zo kan ik nog wel enkele uren doorgaan.