On y... commence!

Bonjour à tous,

En hier ben ik dan eindelijk met mijn langverwachte eerste Avignon-verslag! Momenteel zit ik in een zeer hippe internetbar waar je tevens ook broodjes kan eten, kopie's kan maken, slaatjes, pizza's en ander lekkers kan bestellen en waar de eigenaars een nieuwe Belg in Avignon al eens wegwijs durven maken in het Franse leven.

Het is in deze bar dat ik enkele dagen geleden (de tweede dag na aankomst) samen met mijn kotbazin Arlette(reteketet) de nodige huurdocumenten overliep en uiteindelijk mijn handtekening pootte onder 'le bail', goed voor jaartje studio in hartje Avignon.

Misschien even een korte flashback, kwestie van het relaas en mijn leven tot nu toe een beetje chronologisch te kunnen volgen.

Woensdag 8 september arriveerden Katlijn en ik rond 18u30 in Avignon, onder een stralende zon, een wolkenloze hemel, vergezeld van een heerlijk briesje. Gezien de omvang van onze (lees: mijn) bagage besloten we al gauw een taxi te nemen richting jeugdherberg "Espace Déclic". Déclic bleek een soort onthaalcentrum te zijn pour les jeunes travailleurs, gaf bijstand aan ouders wiens kinderen waren weggelopen, telde een (sociaal?) restaurant onder zijn gelederen en bood uiteindelijk dus ook onderdak aan reizigers als wij. We kregen een kamer voor 2 personen met een eigen badkamertje die niet van hoogstaand esthetisch inzicht getuigden, maar waar we ons toch 6 nachten lang met plezier te slapen legden.

De eerste twee dagen bestonden voornamelijk uit bezoekjes aan de (gigantische en zeer mooie) univ, rondbellen, studio's, kamers en (prachtige) appartementen bezoeken, zeer lang twijfelen, bellen naar het thuisfront, overleggen, Avignon ontdekken en blijven versteld staan van zijn (of was het 'haar'? Taalpuristen, laat van jullie horen) idyllische schoonheid, bijzonder fijne resto'tjes ontdekken en dan uiteindelijk beslissen om een studio te huren, gelegen in hartje Avignon (aan Place Pie, voor de kenners). Kotbazin Arlette (leeftijd: 60 jaar (gokje), (zonne?)brillenglazen: van het donkere en zeer dikke soort, haartooi: wijdverbrijde grijze coupe, conditie: nihil) trakteerde direct op een drankje op het terras onder het appartement, bedacht dan dat dat misschien toch niet de beste plaats was om een contract te tekenen en reed ons vervolgens in haar minicar naar hoger genoemde internetbar. Daar waren we een hele tijd zoet met kopie's nemen, documenten inscannen, bellen en mailen en na afloop trakteerde Arlette ons nog eens op een frisdrankje.

Zaterdag brachten we onverwachts een bezoekje aan Villeneuve-lez-Avignon, zo'n kilometer of twee van Avignon verwijderd. Oorspronkelijk waren we op zoek naar een rommelmarkt, maar we zagen al gauw in dat die niet bestond, waarna we dan maar een toren beklommen die ons een prachtig uitzicht gaf over Avignon, de Rhône (of Enôhr voor de vrienden) en omstreken. Ook het bezoek aan de burcht van Villeneuve liet ons niet onberoerd. Alweer een zeer mooi uitzicht en het rondje amandelnoten rapen maakte de visite helemaal af. We sloten de dag af in één van de uiterst stemmige en heerlijke (en betaalbare!) restaurants die Avignon rijk is.

Zondag zeedag. Voor een onverwachte (en financieel pijnlijke) 30 euro reed de trein ons naar Marseille, waar we een dagje zon-zee-strand hadden gepland. Jammer genoeg bleek Marseille niet de ideale bestemming voor en dergelijk doel: het strand lag kilometers van het station verwijderd, bleek zeeeeeeeeeer klein en overvol, waardoor we nog een bus moesten nemen naar een verder strand, dat ook niet uitblonk op het vlak van gezelligheid... Desalniettemin werd het toch weer een dag vol jolijt en deed de frisse Middelandse Zee-duik ons duidelijk deugd.

Maandag en dinsdag hielden we ons wat bezig met vanalles: bezoekjes aan de bank en aan de CAF (Caisse d'allocations familiales) om een aanvraag te doen om een deel kotgeld terug te krijgen (Franse (en dus ook blijkbaar Belgische) kotstudenten krijgen door de Franse overheid een deel van hun huurgeld terugbetaald, maar om daar aanspraak op te kunnen maken, moet je eerst een hele bureaucratische weg afleggen. Maar goed, mij hoor je niet klagen, want mijn kotgeld zou daardoor wel maar zo'n 150 euro meer bedragen!), zonnen (het is hier nog steeds heel warm en zonnig), een beetje shoppen, ... Ondanks het zeer zonnige, warme, zomerse weertje, staat er wel dagelijks een strakke wind (de ene dag al iets strakker dan de andere, maar bon, hij is latent aanwezig), de Mistral genaamd (allez bon, ik ga ervanuit dat het de Mistral is:)). Die maakt dat het 's avonds soms wel wat koud kan worden.
Dinsdag (= gisteren)-avond trokken we dan eindelijk richting kot, alwaar Arlette ons alweer trakteerde op terras! Het was er nog een heel boeltje (vooral na onze intrek met 5 valiezen), dus we besloten toch maar weer uit eten te gaan, wat uitmondde in een zeer gezapig avondje punchen à la zèbre.

En vandaag is het woensdag. Katlijn's vertrekdag en mijn eerste kotdag. Het afscheid deed een beetje pijn (het besef hier het komende jaar in sé "alleen" is niet altijd even leuk), maar eens terug op kot nam de zin in ondernemen en vooral in een jaartje fransozen weer serieus de bovenhand en sloeg ik als een gek aan het kuisen. Tegen 16u was de hele handel zo ongeveer onderstebovenbinnenstebuiten gekuist, nam ik een verfrissende douche en trok ik naar het internetcafé, alwaar ik nu mijn eerste verslag zit te typen.

Enige pijnpunt aan mijn kot is momenteel nog dat ik geen internetverbinding heb... Dus ik ga hier direct eens aan mijn nieuwe raadsman aka computerbarman vragen hoe dat hiet zit in Avignon met internet, in de hoop in de toekomst iets sneller iets van me te kunnen laten horen of zelfs eens te skypen, mailen of facebooken!

Voila, bij deze zijn de blog en ik officieel gelanceerd, eerstgenmoemde in de cyberwereld, laatstgenoemde in de wereld der Fransozen, waar de pastis en rum rijkelijk vloeit, er gedanst wordt op een brug (die voor de rest het vermelden niet waard is), de geur van lavendel en andere potpourri de straten vult, waar de zomer nog een zomer is en waar de inwoners uiterst aimable zijn. A la française, quoi.

Met andere woorden, ik heb het hier voorlopig zeer naar mijn zin en voel me eerlijk waar gesteund door jullie om ter liefste telefoongesprekjes, sms'en, facebookmessages en berichten allerhande!

Veel liefs et à bientôt!

Lies.

PS. Foto's volgen later, jullie zullen het nog even moeten stellen met de droge blogversie.